اولا: اختلاف در موضوع و قضيه اى هرگز مستلزم نبود آن موضوع نيست ، بلكه بر وجود آن دلالت دارد و گرنه هيچ قضيه اى را نمى توان به اثبات رسانيد. زيرا در هر قضيه و موضوعى از جهات مختلف اختلاف شده است .
آيا امت اسلامى بعد از پيامبر مطابق احاديث به 73 فرقه تقسيم نشدند؟ آيا اين افتراق و تفرق باعث مى شود كه اصل اسلام زير سؤال رفته و در گزاره هاى دينى شك نماييم ؟
ثانيا : همان گونه كه از وضعيت سياسى آن زمان و مخفى بودن امر ولادت به جهت آن وضعيت استفاده ى شود اختلاف امرى طبيعى به نظر مى رسد.
ثالثا : مطابق نقل شيخ مفيد رحمة الله عليه جامعه شيعى بعد از مدتى نه چندان دور به وحدت نظر در امر ولادت حضرت مهدى عليه السلام رسيدند. او مى گويد:((از اين فرقه ها كه ذكر شد در اين زمان كه سال 373 است به جز فرقه دوازده امامى كه قائل به امامت فرزند امام حسن عليه السلام است ، وجود ندارد ...)). (1)
جالب توجه اينكه ، انكار برخى بر ولادت امام مهدى عليه السلام از ديد اهل بيت عليهم السلام مخفى نمانده و لذا در رواياتى به آن اشاره كرده اند. شيخ صدوق رحمة الله عليه به سند صحيح از امام موسى بن جعفر عليه السلام نقل كرده كه فرمود:صاحب هذا الامر من يقول الناس لم يوجد بعد(2) ؛((صاحب اين امر كسى است كه [بعضى از] مردم مى گويند هنوز متولد نشده است .))
پی نوشتها:
1- الفصول المختار ، ص 321؛ بحارالانوار ، ج 37 ، ص 23.
2- كمال الدين ، ص 360. بحارالانوار ، ج 51 ، ص 159 ، ح 3.
منبع : موعود شناسی وپاسخ به شبهات، نویسنده: علی اصغر رضوانی، انتشارات مسجد